માસૂમ ચેરિટેબલ ટ્રસ્ટનું સપનું છે કે વધુને વધુ લોકો આ જીવદયાના કાર્ય સાથે જોડાય. તેઓ સમાજમાં જાગૃતિ ફેલાવવા માટે એજ્યુકેશનલ પ્રોગ્રામ્સ પણ ચલાવશે, જેથી દરેક મનમાં પ્રાણીઓ પ્રત્યે દયા અને કરુણાની ભાવના જાગે.
અમદાવાદ, ગુરૂવાર
જ્યારે આખું વિશ્વ લોકડાઉનના બંધ બારણા પાછળ સંતાઈ રહ્યું હતું અને જીવન થંભી ગયું હતું, ત્યારે રસ્તા પર રઝળતા એ અબોલ જીવોનું શું થયું હશે? જેમને માણસોની જેમ કોઈ આશ્રય નહોતો, કોઈ ખાવા-પીવાની વ્યવસ્થા નહોતી. એ સમયગાળો જ્યારે આખું માનવજગત પોતાના અસ્તિત્વ માટે લડી રહ્યું હતું, ત્યારે અમદાવાદમાં એક સંસ્થાએ આ મૂંગા જીવોનો હાથ પકડ્યો—જેનું નામ છે ‘માસૂમ ચેરિટેબલ ટ્રસ્ટ’.
આપણે રસ્તા પર ચાલતા કૂતરા, બિલાડી, કે ગાયને જોઈને કદાચ ધ્યાન પણ નથી આપતા. પણ ક્યારેય વિચાર્યું છે કે એમનું જીવન કેવું હોય છે? કોરોના મહામારી દરમિયાન જ્યારે ચારેબાજુ ખામોશી હતી, ત્યારે માસૂમ ટ્રસ્ટે હજારો ભૂખ્યા અને બીમાર પશુ-પંખીઓને જીવન આપ્યું. આજે, એમની આ સેવા માત્ર અમદાવાદ પૂરતી સીમિત નથી. એમની કરુણાની ભાવના આસપાસના ગામડાઓમાં પણ ફેલાઈ રહી છે.
અરહમ એમ્બ્યુલન્સ બની જીવનની આશા
આ સંસ્થાની સૌથી મોટી તાકાત છે તેમની ‘અરહમ એમ્બ્યુલન્સ’. આ એમ્બ્યુલન્સ એક સામાન્ય વાહન નથી, પણ ઘાયલ પ્રાણીઓ માટે એક જીવનરેખા છે. આ એમ્બ્યુલન્સ, જરૂર પડે ત્યારે એક કોલ પર તરત જ પહોંચી જાય છે અને તાત્કાલિક સારવાર પૂરી પાડે છે. આ એમ્બ્યુલન્સના સાયરનનો અવાજ કોઈ સામાન્ય અવાજ નથી, પરંતુ કોઈ અબોલ જીવને મળેલા નવા જીવનની શરૂઆત છે. માસૂમ ટ્રસ્ટના વોલન્ટિયર્સ, જેઓની ઉંમર 20થી 55 વર્ષની વચ્ચે છે, તેઓ કમાલનું કામ કરી રહ્યા છે. જ્યારે મોટાભાગના યુવાનો વીકેન્ડમાં મોજમજા કરતા હોય છે, ત્યારે આ યુવાનો ગામડાઓમાં ફરીને ઘાયલ પ્રાણીઓને બચાવે છે, એમની સારવાર કરે છે, અને તેમને ખવડાવે છે. દરરોજ 600 જેટલા ડોગ્સની સારવાર કરવાનો આંકડો ખરેખર અવિશ્વસનીય છે.
આ યુવાનો માત્ર પ્રાણીઓની શારીરિક મદદ જ નથી કરતા, પરંતુ એમની સાથે ભાવનાત્મક રીતે પણ જોડાય છે. ઉનાળાની ગરમીમાં પાણીના કુંડા ભરવાથી લઈને શિયાળામાં ઠંડીથી બચાવવા માટેની વ્યવસ્થા, દરેક સિઝનમાં તેઓ આ મૂંગા જીવોનું ધ્યાન રાખે છે. આ માત્ર સેવા નથી, પરંતુ એક નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ છે. માસૂમ ચેરિટેબલ ટ્રસ્ટનું સપનું છે કે વધુને વધુ લોકો આ જીવદયાના કાર્ય સાથે જોડાય. તેઓ સમાજમાં જાગૃતિ ફેલાવવા માટે એજ્યુકેશનલ પ્રોગ્રામ્સ પણ ચલાવશે, જેથી દરેક મનમાં પ્રાણીઓ પ્રત્યે દયા અને કરુણાની ભાવના જાગે.
આ સંસ્થા આપણને એ પ્રેરણા આપે છે કે જો આપણે ઈચ્છીએ તો આપણા જીવનમાં પણ બદલાવ લાવી શકીએ છીએ. જરૂર નથી કે આપણે આ ટ્રસ્ટ સાથે જોડાઈએ. પણ જો આપણે રસ્તા પર કોઈ ભૂખ્યા પ્રાણીને જોઈએ, તો એને ખાવાનું આપી શકીએ છીએ. જો કોઈ ઘાયલ પ્રાણીને જોઈએ, તો મદદ માટે કોઈ સંસ્થાનો સંપર્ક કરી શકીએ છીએ. કારણ કે માનવતા માત્ર માણસો માટે જ નથી હોતી, દરેક જીવ માટે હોય છે. આપણે આ સંસ્થાને ફંડ ડોનેટ કરીને, વોલન્ટિયર બનીને, કે માત્ર એમની વાત બીજા સુધી પહોંચાડીને પણ આ મહાન કાર્યમાં ભાગીદાર બની શકીએ છીએ. કારણ કે જ્યારે આપણે કોઈ અબોલ જીવને મદદ કરીએ છીએ, ત્યારે આપણે માત્ર એક જીવને જીવન નથી આપતા, પણ આપણી અંદર રહેલી માનવતાને પણ જીવંત રાખીએ છીએ.
