મ્યાનમારમાં હિંસા બાદ લાખો રોહિંગ્યા બાંગ્લાદેશમાં આશ્રય લઈ રહ્યા છે. 8 વર્ષ પછી પણ તેમની સંખ્યામાં સતત વધારો થઈ રહ્યો છે. આ આર્ટિકલમાં આ ક્રાઈસિસના કારણો, વર્તમાન પરિસ્થિતિ અને ભવિષ્યના પડકારોની સંપૂર્ણ જાણકારી આપવામાં આવી છે.
બાંગ્લાદેશ, મંગળવાર
મ્યાનમારમાં ચાલી રહેલી હિંસા અને બળજબરીપૂર્વક દેશનિકાલને 8 વર્ષ વીતી ગયા છે. વર્ષ 2017-18માં, મ્યાનમારની સેના (તાતમાડો) દ્વારા રોહિંગ્યા મુસ્લિમો પર અત્યાચાર અને હત્યાઓ કરવામાં આવી હતી, જેના કારણે લાખો રોહિંગ્યાઓએ પોતાનો જીવ બચાવવા માટે બાંગ્લાદેશ અને ભારતમાં આશ્રય લીધો. સંયુક્ત રાષ્ટ્રએ રોહિંગ્યાઓને “વિશ્વનો સૌથી વધુ સતાવાયેલો સમુદાય” જાહેર કર્યો છે. હાલમાં, બાંગ્લાદેશમાં 1.3 મિલિયનથી વધુ રોહિંગ્યા શરણાર્થીઓ વિવિધ કેમ્પોમાં રહી રહ્યા છે.
પરિસ્થિતિની ગંભીરતા અને માંગણીઓ
હજારો રોહિંગ્યા શરણાર્થીઓએ તાજેતરમાં તેમના સામૂહિક હિજરતની આઠમી વર્ષગાંઠ મનાવી અને માંગ કરી કે તેમને સુરક્ષિત રીતે મ્યાનમારના રાખાઈન રાજ્યમાં તેમના મૂળ સ્થાને પાછા મોકલવામાં આવે. આ મુદ્દે કોક્સ બજારમાં એક ત્રણ દિવસીય કોન્ફરન્સનું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું, જેમાં વિશ્વભરના માનવ અધિકાર કાર્યકર્તાઓ, યુએન પ્રતિનિધિઓ અને રાજદ્વારીઓએ ભાગ લીધો. આ કોન્ફરન્સમાં રોહિંગ્યાઓના અધિકારો અને ન્યાય માટે માંગ ઉઠાવવામાં આવી.
એક રિપોર્ટ મુજબ, નવેમ્બર 2023 થી અત્યાર સુધીમાં 1.5 લાખથી વધુ રોહિંગ્યા બાંગ્લાદેશમાં પ્રવેશ્યા છે, જેના કારણે આશ્રય લેનારા રોહિંગ્યાઓની કુલ સંખ્યા ઓછામાં ઓછી 13.24 લાખ થઈ ગઈ છે. ચિંતાજનક બાબત એ છે કે દર વર્ષે કેમ્પોમાં જ 30,000 થી વધુ બાળકોનો જન્મ થાય છે, જેનાથી તેમની સંખ્યા સતત વધી રહી છે. 25,000 થી 30,000 રોહિંગ્યા હજુ પણ બોર્ડર ક્રોસ કરીને બાંગ્લાદેશમાં પ્રવેશવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા છે.
બાંગ્લાદેશ અને યુએનના પ્રયાસો
બાંગ્લાદેશ અને યુએન (UN) લાંબા સમયથી રોહિંગ્યા શરણાર્થીઓની સુરક્ષિત વતન વાપસી માટે પ્રયાસ કરી રહ્યા છે, પરંતુ મ્યાનમારના રાખાઈન રાજ્યમાં હજી પણ અસ્થિર પરિસ્થિતિ યથાવત છે. બાંગ્લાદેશમાં રોહિંગ્યા શરણાર્થીઓને ફંડિંગમાં ઘટાડો અને અન્ય ઘણા પડકારોનો સામનો કરવો પડી રહ્યો છે. આ સંકટનો કાયમી ઉકેલ શોધવો વૈશ્વિક સ્તરે એક મોટો પડકાર બની રહ્યો છે.
